Wanneer transformatie geen fase meer is, maar een staat van zijn
Peter Kupers - 3 januari 2026

We hebben 2025 achter ons gelaten en stappen 2026 binnen. Zoals ik rond deze tijd elk jaar doe, heb ik in stilte teruggeblikt op de inzichten die mij hebben geleid en de principes die mij de voorbije 12 maanden hebben gedragen (één van de drukste jaren van mijn leven).
Wanneer ik terugkijk op 2025, voelt het als een jaar waarin het leven me niet spaarde, maar me ook niet losliet. Intens, rijk en confronterend — en tegelijk diep zinvol. Het uiterlijke werk liep door, maar het innerlijke werk sprak luider dan ooit, tot het zich in de laatste maanden van het jaar ontvouwde als het mooiste geschenk van mijn leven.
Ik heb opnieuw ervaren dat hoe rommeliger en onzekerder de wereld wordt, hoe sterker de uitnodiging is om innerlijk steviger te staan. Niet door harder te worden, maar door dieper te ‘zakken’. Door eenvoud te kiezen waar complexiteit lonkt. Door innerlijke waarheid te verkiezen boven comfort.
Dit jaar herinnerde me eraan dat we allemaal ooit kunstenaars waren — voelende, spelende, intuïtieve wezens — en hoe gemakkelijk die laag bedekt raakt door verantwoordelijkheden, verwachtingen en systemen. Mijn werk, met cliënten, studenten en kinderen, bracht me telkens terug naar die oorspronkelijke laag: waar ziel, lichaam en betekenis elkaar raken.
Ik zag opnieuw hoe leeg succes wordt wanneer het losstaat van bezieling. Projecten die kloppen, zijn niet per se de grootste, maar wel degene waarin hart, ethiek en intentie samenkomen. Dat besef hielp me keuzes maken — soms tegen de stroom in.
Ik leerde dit jaar ook dat rust geen pauze na het leven is, maar een voorwaarde voor het leven. Dat goede dagen niet beginnen bij discipline, maar bij hoe we de vorige avond afronden en hoe je de dag begint. Dat zorg dragen voor mezelf geen luxe is, maar een professionele en menselijke verantwoordelijkheid, en er hierdoor meer aanwezigheid is naar anderen toe.
Gesprekken, omgevingen en verbindingen bleken opnieuw spiegels van wie ik ben. Ik heb bewuster gekozen met wie en waarin ik mijn energie investeer. Minder toevoegen. Meer weglaten. Meer vertrouwen op kwaliteit dan op kwantiteit.
Leiderschap toonde zich niet in zichtbaarheid, maar in integriteit. In wat ik doe wanneer niemand kijkt. In hoe ik omga met kwetsbaarheid — de mijne en die van anderen. In mijn bereidheid om niet alles te weten, maar wel aanwezig te blijven.
Familie, afkomst en verlies waren dit jaar geen abstracte thema’s. Ze waren voelbaar, tastbaar, soms rauw. Het besef dat liefde niet verdwijnt met de dood, maar van vorm verandert, werd geen theorie maar ervaring. Rouw, herinnering en verbondenheid in liefde liepen door elkaar heen.
Mijn werk met trauma, bewustzijnsontwikkeling en stervensbegeleiding kreeg hierdoor meer diepte. Niet omdat ik antwoorden vond, maar omdat ik nog beter leerde luisteren en voelen. Naar wat niet gezegd wordt. Naar wat ademt onder woorden.
Ik zag opnieuw hoe belangrijk het is om mensen emotioneel te laten uitademen voordat er iets nieuws kan ontstaan. Dat healing zelden begint bij technieken, maar bij gezien worden. En dat echte verandering niet voortkomt uit druk, maar uit veiligheid.
Gezondheid, betekenisvol werk, liefde en verbondenheid bleken opnieuw de rijkdommen die alles dragen. Wanneer die vier aanwezig zijn, is er genoeg draagkracht - zelfs op moeilijke dagen.
Angst en excuses bleken ook dit jaar slechte raadgevers. Niet omdat ze er niet waren, maar omdat ik leerde ze sneller te herkennen. En omdat ik steeds vaker koos voor die ene stap die klopt, ook al voelt hij spannend.
2025 herinnerde me eraan dat het leven misschien korter is dan we denken — en dat dat geen reden is om sneller te leven, maar dieper. Met meer aanwezigheid. Meer zachtheid zonder naïviteit en nog meer eerlijkheid naar mezelf toe.
Dit jaar was geen oefening. Het was Leven. En ik ben dankbaar dat ik het mocht beleven, begeleiden en doorgeven.
Ik sta tot je beschikking om je aan te moedigen en te begeleiden naar jouw diepste essentie en vanuit deze stevige basis naar nog hogere niveaus van leiderschap, succes en vrijheid.
Veel liefde,
Peter